Hamileyken Ultrason Çektirmenin Önemi

İkinci trimester ultrason görüntülemesi tipik olarak 18 ila 24. gebelik haftaları arasında gerçekleştirilir. Ultrason görüntüleme, maternal veya perinatal mortaliteye yol açabilecek anormallikler için fetal ve maternal yapıları değerlendirmek için yapılır. Değerlendirilen yapılar; fetal anatomi, fetal biyometri, amniyotik sıvı hacmi, plasenta, maternal serviks ve uterin ve umbilikal arterlerin Doppler velosimetrisidir. Amaç, fetal kromozomal anormallikler, erken doğum, IUGR ve preeklampsi ile ilişkili bulguları dışlamaktır.

Preeklampsi ve intrauterin büyüme kısıtlılığı, mümkün olduğunca erken tespit edilmesi gereken anne ve yenidoğan ölümlerinin en önemli iki nedeni olmaya devam etmektedir. Bu nedenle, ikinci trimesterde ultrason görüntüleme ile preeklampsi ve intrauterin büyüme kısıtlamasının erken tahmini, gebelik sonuçlarını iyileştirme çabası içinde uygun antenatal sürveyans ve tedavinin sağlanması için çok önemlidir. Bununla birlikte, ikinci trimesterde bu koşulların tahmin edilmesinin, ancak ya erken ultrason muayenesinden ya da bilinen gebelik tarihlerinden doğru tarihlendirme önceden belirlenmişse mümkün olduğu belirtilmelidir.

İkinci Trimesterde Fetal Anatominin Değerlendirilmesi

İkinci Trimesterda Ultrason Görüntülemenin Önemiİkinci trimesterde fetal yapısal defekti dışlamak için ultrason görüntülemenin kullanılması, çoğu gelişmiş ülkede bir süredir yaygın bir uygulama olmuştur. Son on yılda araştırmacılar, çoğu listelenen spesifik yapısal kusurları (belirteçleri) ve bunların spesifik sendromal anormallik modellerini belirlemişlerdir.. Genel kromozomal anormallik riski, tespit edilen toplam kusur sayısıyla artar (Nicolaides ve diğerleri, 1992). Doğum kusurlarının, perinatal ölümlerin sık görülen nedenleri arasında yer aldığı düşünüldüğünde, bu kusurların ultrason görüntülemeyle tespiti annelerin kromozomal anormallik risklerini bilmelerine yardımcı olur.

Ultrason bulgularına dayanarak, özellikle annenin yaşı, tıbbi geçmişi ve önceki hamilelikleri gibi durumları onu kendi hayatını kaybetme riskiyle karşı karşıya bırakıyorsa, sonlandırmayı düşünebilirler. Amniyosentez gibi pahalı invaziv prosedürlerin uygun maliyetli veya kolayca elde edilemeyebileceği kaynak bakımından fakir ülkelerde, ultrason görüntüleme, bir kadının perinatal dönemde ölme olasılığı daha yüksek olan kromozomal olarak anormal bir bebek doğurma riskini belirlemek için tek uygun yöntem olabilir.

Kromozomal olarak normal bir bebekten daha dönem, böylece sonlandırmayı düşünebilirler. İnvaziv prosedürleri karşılayabilen yüksek risk faktörleri olan gebe kadınlarda bile, ultrason kılavuzluğunda amniyosentez düşünülmeden önceki daha ucuz ve invazif olmayan ilk prosedür olduğu için ultrason görüntüleme hala endikedir. Ultrason görüntülemede herhangi bir kusur tespit edilmezse, annenin kromozomal anormallik riski azalır ve ilişkili düşük riskiyle birlikte bir amniyosentez prosedürüne devam etmemeye karar verebilir.

Fetal Boyutun Değerlendirilmesi

LMP ve uterus boyutu kullanılarak gebelik yaşının, fetal boyutun ikinci trimester klinik tespiti oldukça özneldir. Bunun nedeni, klinik tarihlendirmenin LMP, maternal vücut habitusu, fibroidler ve çoğul gebelik hakkındaki yanlış bilgilerden olumsuz etkilenebilmesidir.
Bununla birlikte, ultrason görüntüleme endikasyonu, sadece gebelik yaşını (ve doğum tarihini) tahmin etmek için değil, daha da önemlisi intra-uterin büyüme kısıtlamasını (IUGR) dışlamak için istenebilir.

Plasentanın Değerlendirilmesi

Plasenta boyutu, yeri ve retroplasental alanın değerlendirilmesi, ikinci trimesterde yapılan her antenatal ultrason muayenesinin bir parçası olmalıdır. Plasental boyut, fetüsün sağlığı ve büyüklüğünün bir yansımasıdır ve gebelik sonucu ile ilişkilidir. Ayrıca plasenta hacmi ile yeni doğan doğum ağırlığı ve bebek uzunluğu arasında pozitif korelasyon vardır. Boyut, plasental kalınlık veya hacmi ölçülerek tahmin edilir. İnce bir plasenta (<10mm) IUGR, plasenta enfarktüsü veya pre- klampsiye bağlı olabilir. Son zamanlarda, 3D ultrasonun gelişimi, bir plasenta hacmi ölçümü elde etmek için klinik yeteneği geliştirmiştir. İkinci olarak, plasental previa dışlanmalıdır. Plasental previa, maternal internal servikal osa yakın olan veya os’u kısmen veya tamamen kaplayan bir plasentayı ifade eder. Şiddetli kanama olasılığı nedeniyle anne veya bebek için tehlikeli ve bazen ölümcül bir durumdur. Plasenta previa’nın doğru ve zamanında teşhisi bu nedenle kaçınılmazdır. Neyse ki, plasenta previa’nın büyük dereceleri, gebeliğin 18-20. Haftaları civarında ultrason görüntülemeyle kolayca tanınır. TAS görüntülemesi, minör previa şüphesi durumunda alt plasental kenar ile internal os arasındaki kesin ilişkiyi göremese de, üçüncü trimesterde yapılacak daha fazla TAS değerlendirmesi genellikle plasenta bölgesini tanımlayacak ve ilk önce kısmen doldurulmuş olarak yapılmalıdır. Endişelerin devam ettiği durumlarda, üçüncü trimesterdeki bir TVS, plasentanın alt kenarı ile iç servikal os arasındaki ilişkiyi doğru bir şekilde tanımlayacaktır. Genel bir kılavuz olarak, güvenli vajinal doğum için> 2 cm’lik bir plasenta-internal os mesafesi gereklidir. Plasentanın ultrason görüntülemesinde bir diğer önemli kavram, uteroplasental damarlar, miyometriyum ve desiduadan oluşan retroplasental hipoekoik kompleksin gözlenmesidir. Hipoekoik boşluğun yokluğu, plasentanın tüm miyometriyal kalınlığı istila ettiği bir durum olan plasenta perkretada görülebilir . Bu nedenle, yüksek risk altındaki hamile kadınlarda plasental perkretayı dışlamak mantıklıdır, çünkü ciddi kanama ve anne ölümüne neden olabilir.

 

Sponsorlu Bağlantılar

Yorum Ekle

Copyright © 2013-2021 RenkliModa.NET Tüm hakları saklıdır
izmir escort
halkalı escort
avrupa yakası escort
şişli escort
avcılar escort
esenyurt escort
beylikdüzü escort
beylikdüzü escort
şirinevler escort
ataköy escort
avcılar escort
esenyurt escort
gümbet escort
şişli escort
1xbet ankara escort
Bodrum escort
ataköy eskort
avcılar escort
escort istanbul
escort istanbul
ankara escort
error: Kopyalanması Yasaktır!